Dlaczego moje dziecko nie opowiada, co robiło w przedszkolu?
– Jak było w przedszkolu?
– Dobrze.
– Co robiliście?
– Nic.
Jeśli jesteś rodzicem przedszkolaka, prawdopodobnie przynajmniej raz odbyłeś podobną rozmowę. Dla wielu rodziców jest to źródło frustracji, a czasem nawet niepokoju. Skoro dziecko spędza w przedszkolu kilka godzin dziennie, dlaczego tak trudno dowiedzieć się, co się tam wydarzyło?
Dobra wiadomość jest taka, że w większości przypadków jest to całkowicie normalne.
Dlaczego dzieci nie opowiadają o swoim dniu?
Dorośli zazwyczaj myślą o wydarzeniach w sposób chronologiczny. Potrafimy podsumować dzień, wskazać najważniejsze momenty i opowiedzieć o nich w logicznej kolejności.
Małe dzieci funkcjonują inaczej.
Ich mózg dopiero uczy się porządkowania wspomnień, wyciągania wniosków i budowania narracji. Dla przedszkolaka dzień nie składa się z uporządkowanych wydarzeń, ale z wielu doświadczeń, emocji, zabaw i interakcji, które często trudno ubrać w słowa.
Dlatego pytanie:
„Co robiłeś dzisiaj w przedszkolu?”
może być dla dziecka zaskakująco trudne.
Czy dziecko pamięta, co robiło?
Tak.
Brak odpowiedzi nie oznacza, że dziecko niczego nie pamięta.
Wręcz przeciwnie. Wiele dzieci przypomina sobie wydarzenia z przedszkola dopiero po pewnym czasie – podczas zabawy, kąpieli, kolacji albo przed snem.
Rodzice często słyszą nagle:
„A wiesz, że dziś zrobiliśmy rakietę?”
albo
„Kuba nie chciał oddać mi łopatki.”
Choć kilka godzin wcześniej odpowiedź na pytanie o dzień w przedszkolu brzmiała „nie pamiętam”.
To naturalny sposób działania dziecięcej pamięci.
Dlaczego po odbiorze z przedszkola dziecko nie chce rozmawiać?
Po intensywnym dniu dziecko może być po prostu zmęczone.
Przedszkole to nie tylko zabawa. To również:
- kontakty z rówieśnikami,
- nowe doświadczenia,
- rozwiązywanie konfliktów,
- nauka,
- emocje,
- podejmowanie wielu decyzji.
Po kilku godzinach takiej aktywności część dzieci potrzebuje przede wszystkim odpoczynku i kontaktu z rodzicem, a nie kolejnego „raportowania”.
Jak zadawać lepsze pytania?
Pytanie:
„Co robiłeś w przedszkolu?”
jest bardzo szerokie.
Dla dziecka może być trudne do zrozumienia i wymagać przeanalizowania całego dnia.
Znacznie lepiej sprawdzają się pytania konkretne:
- Z kim dziś się bawiłeś?
- Co Cię dziś rozśmieszyło?
- Jaka była najciekawsza część dnia?
- Czy wydarzyło się coś zaskakującego?
- W co bawiliście się na dworze?
Takie pytania pomagają dziecku odwołać się do konkretnych wspomnień.
Czy powinienem się martwić, jeśli dziecko nic nie opowiada?
Zwykle nie.
Większość dzieci przechodzi przez okres, w którym niechętnie opowiada o swoim dniu lub robi to bardzo oszczędnie.
Samo w sobie nie jest to sygnał problemu.
Warto jednak zwrócić uwagę, jeśli dziecku towarzyszą również inne objawy, takie jak:
- wyraźna niechęć do przedszkola,
- częsty smutek,
- wycofanie,
- nagła zmiana zachowania,
- trudności w relacjach z rówieśnikami.
W takich sytuacjach warto porozmawiać z nauczycielem.
Co dziecko komunikuje przez zabawę?
Ciekawostką jest to, że dzieci często opowiadają o swoim dniu nie słowami, lecz zabawą.
Przedszkolak może odgrywać sytuacje, które wydarzyły się w ciągu dnia:
- zabawę w nauczyciela,
- budowanie czegoś, co powstało na zajęciach,
- rozmowy między pluszakami,
- scenki z udziałem kolegów i koleżanek.
Dla dzieci zabawa jest naturalnym językiem opowiadania o świecie.
Jak budować rozmowę z dzieckiem po przedszkolu?
Najlepsze efekty daje ciekawość zamiast przesłuchania.
Zamiast serii pytań warto:
- opowiedzieć coś o swoim dniu,
- wspólnie zjeść podwieczorek,
- pobawić się razem,
- poczekać, aż dziecko samo wróci do tematu.
Często właśnie wtedy pojawiają się najciekawsze historie.
Nie wszystko trzeba wiedzieć od razu
Rodzice naturalnie chcą wiedzieć, jak minął dzień ich dziecka.
Warto jednak pamiętać, że brak szczegółowej relacji nie oznacza, że dziecko jest nieszczęśliwe, coś ukrywa albo nie ufa rodzicom.
Najczęściej oznacza po prostu, że jest dzieckiem.
A dzieci nie zawsze opowiadają o swoim świecie wtedy, kiedy my chcielibyśmy go poznać.
Joy Preschool – przestrzeń do odkrywania i opowiadania
W Joy Preschool wierzymy, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie – również w zakresie komunikacji i opowiadania o swoich doświadczeniach.
Tworzymy środowisko pełne projektów, zabawy, relacji i odkrywania świata. To właśnie te doświadczenia stają się później inspiracją do rozmów, wspomnień i historii, którymi dzieci dzielą się z rodzicami – często wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy.
Joy Preschool oferuje dwie lokalizacje: Wilanów (Zawady) – ul. Jara 12A oraz Wawer (Marysin Wawerski) – ul. Akwarelowa 22. W obu placówkach dzieci rozwijają się w atmosferze bezpieczeństwa, ciekawości świata i szacunku dla indywidualnego tempa rozwoju.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego dziecko nie chce opowiadać o przedszkolu?
Najczęściej dlatego, że nie potrafi jeszcze łatwo uporządkować wydarzeń z całego dnia lub jest zmęczone po intensywnych aktywnościach.
Czy brak opowieści o przedszkolu jest normalny?
Tak. To bardzo częste zjawisko u dzieci w wieku przedszkolnym.
Jak pytać dziecko o dzień w przedszkolu?
Najlepiej zadawać konkretne pytania dotyczące zabawy, kolegów, emocji lub ciekawych wydarzeń.
Czy powinienem się martwić, jeśli dziecko odpowiada tylko „dobrze”?
Nie. Sama krótka odpowiedź nie jest powodem do niepokoju.
Kiedy warto porozmawiać z nauczycielem?
Jeśli oprócz niechęci do rozmowy pojawiają się oznaki smutku, lęku, wycofania lub niechęci do chodzenia do przedszkola.
Autorki: Kinga i Joanna
Kinga Czaplińska, Dyrektorka Joy BabyCare & Preschool Wilanów
Dyrektorka, nauczycielka i psychopedagog kreatywności z wieloletnim doświadczeniem w prowadzeniu żłobka i przedszkola. Od niemal 20 lat wspiera dzieci i rodziców w procesie adaptacji, budowaniu poczucia bezpieczeństwa oraz rozwijaniu ciekawości, samodzielności i kreatywności.
Najważniejsze jest dla niej tworzenie bezpiecznej, wspierającej przestrzeni, w której każde dziecko może rozwijać się we własnym tempie. Prywatnie mama dwóch dziewczynek.
Joanna Wasil, Dyrektorka Joy BabyCare & Preschool Wawer
Dyrektorka, nauczycielka i autorka programów edukacyjnych. Od lat tworzy miejsca, w których dzieci mogą rozwijać się w swoim tempie, z poczuciem bezpieczeństwa, swobody i uważnego wsparcia dorosłych. W pracy szczególnie bliskie są jej metoda projektów, dziecięca kreatywność oraz nieszablonowe podejście do edukacji przedszkolnej.
Prywatnie mama dwójki dzieci. Wieczory najchętniej spędza z książką kryminalną i kubkiem herbaty.
